เฉี้ยงพัทลุง PDF พิมพ์ อีเมล


 

ชื่อพันธุ์ - เฉี้ยงพัทลุง (Chiang Phatthalung)
ชนิด - ข้าวเจ้า


ประวัติพันธุ์




-


 

เป็นข้าวพันธุ์พื้นเมือง มีชื่อเดิมหลายชื่อได้แก่ ขาวกาหวิน เปอร์วิต ขาวมาเล บางแก้ว นายเฉี้ยง ทองเรือง ชาวนาอำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง ได้นำข้าวพันธุ์นี้จากอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ไปปลูกที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอระโนด เป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2517 เพื่อแก้ปัญหาความแห้งแล้ง ฝนทิ้งช่วงปลายฤดู และเป็นที่นิยมปลูกแพร่หลายในเวลาต่อมา ในปี พ.ศ. 2530 สถานีทดลองข้าวปัตตานีได้เก็บรวบรวมข้าวพันธุ์ดังกล่าวจากแปลงนาเกษตรกรในอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา และคัดเลือกแบบหมู่จนได้สายพันธุ์เฉี้ยงพัทลุง

การรับรองพันธุ์

-

คณะกรรมการวิจัยและพัฒนากรมวิชาการเกษตร มีมติให้เป็นพันธุ์แนะนำ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2537

ลักษณะประจำพันธุ์ - เป็นข้าวเจ้า สูงประมาณ 150 เซนติเมตร
  - ไวต่อช่วงแสง
  - อายุเก็บเกี่ยว ประมาณกลางเดือนมกราคม
  - ใบสีเขียว ใบธงแผ่เป็นแนวนอน คอรวงยาว รวงยาวปานกลาง ระแง้ค่อนข้างถี่
  - เมล็ดข้าวเปลือกสีฟาง
  - ระยะพักตัวของเมล็ดประมาณ 1 สัปดาห์
  - เมล็ดข้าวเปลือก ยาว x กว้าง x หนา = 9.8 x 2.5 x 1.8 มิลลิเมตร
  - เมล็ดข้าวกล้อง ยาว x กว้าง x หนา = 6.7 x 2.1 x 1.6 มิลลิเมตร
  - มีท้องไข่ปานกลาง
  - ปริมาณอมิโลส 27%
ผลผลิต - ประมาณ 470 กิโลกรัมต่อไร่
ลักษณะเด่น - ให้ผลผลิตค่อนข้างสูง
  - สามารถปรับตัวได้ดีทั้งในพื้นที่ที่เป็นนาดอน และนาลุ่ม
  - คุณภาพการสีดี
ข้อควรระวัง - อ่อนแอต่อโรคไหม้
พื้นที่แนะนำ - ภาคใต้